AGENT
نماينده بيمه
شخصي است كه براي يك شركت بيمه ، به فروش بيمه نامه اقدام مي كند
ALL RISKS
تمام خطر
پوشش وسيع تري است كه در بيمه اموال ارائه مي شود و هر نوع زيان و صدمه اي راكه در بيمه نامه اوليه استثنا شده است نيز تحت پوشش قرار مي دهد
BROKER
دلال بيمه ; كارگزار
شخصي است كه طبق مقررات ، شرايط و مجوز فعاليت دلالي بيمه را دارد ومي تواند ضمن ارائه مشاوره به بيمه گذاران براي اخذ پوشش بيمه اي به هريك ازشركت هاي بيمه مراجعه كند
CLAIM
ادعاي خسارت
هنگامي كه بيمه گذار يا ذي نفع براساس شرايط بيمه نامه در پي دريافت خسارت ازبيمه گر است به آن ادعاي خسارت مي گويند (در زبان فارسي ، مترادف "خسارت"به كار مي رود
COMMISSION
كارمزد
درصدي از حق بيمه است كه شركت بيمه در ازاي فروش هر بيمه نامه به نماينده ياكارگزار مي پردازد
DOCUMENTARY CREDIT-LETTER OF CREDIT(L.C)
اعتبار اسنادي
به موجب اعتبار اسنادي بانك متعهد ميشود كه به دستور و بحساب خريدار كالا پس از دريافت مدارك معين، وجه كالا را به فروشنده بپردازد.
ENDORSEMENT
الحاقيه
نوشته اي است كه به بيمه نامه ضميمه مي شود و جزء جدايي ناپذير آن به حساب مي آيد. در واقع ، تغييراتي كه بعدا در بيمه نامه به وجود مي آيد، معمولا از طريق صدور الحاقيه انجام مي پذيرد
EXCESS OF LOSS TREATY
قرارداد اتكايي مازاد خسارت
در اين قرارداد چنانچه هر مورد خسارت از حد معيني تجاوز نمايد بيمهگر اتكايي نسبت به مازاد حد معين متعهد است خسارات كمتر از حد مذكور به عهده بيمهگر واگذارنده است.
FIRE
آتشسوزي
در بيمه آتشسوزي، آتشسوزي عبارت از آتشي است كه يا از يك منبع حرارتي غيرقابل كنترل سرچشمه گرٿته و يا منبع حرارتي معين كنترل شدهاي را ترك نموده و با نيروي حرارتي خود گسترش و توسعه يابد.
SUBROGATION
اصل جانشيني
به موجب اين اصل بعد از جبران هر خسارت ، تمام حقوق قانوني كه ممكن است به علت آن حادثه متوجه بيمه گذار شده باشد به بيمه گر منتقل مي شود
GROUP LIFE INSURANCE
بيمه عمر گروهي
بيمه نامه اي است كه همزمان تعدادي از كاركنان يا كارگران يك سازمان را تحت پوشش قرار مي دهد. اين نوع بيمه معمولا در گروه هاي كارفرمايي و كارگري رايج است و كارفرما، كارگران را به ميزان چند برابر حقوق آنان ، بيمه عمر به شرط فوت مي كند
INSURED
بيمه شده
فردي كه با بيمه نامه تحت پوشش قرار گرفته است
INDEMNITY
اصل غرامت
به موجب اصل غرامت كه بر بيمههاي اشياء و مسئوليت حاكم است خسارت پرداختي توسط بيمهگر حداكثر به ميزان خسارت واقعي وارده به مورد بيمه در اثر وقوع خطر بيمه شده است. اصل غرامت مبتني بر ملاحظات فني، اخلاقي و رعايت نظم عمومي است. درياٿت خسارت بيش از ميزان واقعي بوسيله بيمهگذار يا ذينفع بيمهنامه علاوه بر آنكه هدٿ قرارداد بيمه نيست بلكه موجب سودجويي نيز ميگردد و از نظر اخلاقي و اجتماعي مذموم است. درواقع با درياٿت خسارت اضاٿي وضع مالي بيمهگذار پس از وقوع حادثه بهتر از وضع او در زمان قبل از حادثه ميشود و اين امر ميتواند علاوه بر آنكه انگيزه وي را در مراقبت از مورد بيمه و پيشگيري از وقوع حادثه كاهش دهد حتي موجب تشويق بيمهگذار به ايجاد خسارت عمدي نيز گردد. شايان توضيح اينكه اصل غرامت در بيمههاي عمر و حادثه كاربرد ندارد.
INSURABLE INTEREST
اصل نفع بيمهاي
اصل نفع بيمهاي به طور خلاصه عبارت است از ذينفع بودن بيمهگذار در بقاء آنچه بيمه مينمايد، به بيان ديگر بيمهگذار ميبايست در صورتي كه مورد بيمه در معرض خطر قرار گيرد. ضرر و زيان ببيند و از سالم ماندن آن نفع ببرد. صرف مالكيت بيمهگذار موجب نفع بيمهاي نميگردد. بلكه داشتن نفع در عدم تحقق خطر شخص را داراي نفع بيمهاي مينمايد. مثلاً مستأجر نسبت به عين مستأجره داراي نفع بيمهاي است و ميتواند نسبت به انعقاد قرارداد بيمه اقدام نمايد.
INSURER
بيمهگر
بيمهگر شخصي است حقوقي كه در مقابل درياٿت حقبيمه از بيمهگذار تعهد جبران خسارت و يا پرداخت وجه معيني را در صورت وقوع حادثه به عهده ميگيرد. در ماده 31 قانون تاسيس بيمه مركزي ايران و بيمهگري چنين آمده: عمليات بيمه در ايران به وسيله شركتهاي سهامي عام ايراني كه كليه سهام آنها با نام بوده و با رعايت قانون و طبق قانون تجارت به ثبت رسيده باشند انجام خواهد گرفت.
NON - PROPORTIONAL REINSURANCE
قراردادهاي اتكايي غيرنسبي
در اين قراردادها تقسيم تعهد براساس خسارتهاي احتمالي، اهميت و تعداد آنها به عمل ميآيد مثل قراردادهاي مازاد خسارت يا مازاد نسبت خسارت.
PROPORTIONAL REINSURANCE
قراردادهاي اتكايي نسبي
در قراردادهاي اتكايي نسبي ملاك تقسيم تعهد بين بيمهگر واگذارنده و بيمهگر اتكايي سرمايه بيمه است مثل قراردادهاي مشاركت و مازاد سرمايه، علت نسبي ناميدن قراردادهاي فوق اين است كه تعهدات به نسبتي از سرمايه بيمه به بيمهگر اتكايي واگذار ميشود.
PROXIMATE CAUSE
اصل عليت يا سبب بلاٿصل خسارت
بر طبق اصل عليت، ميبايستي بين خطر بيمه شده و خسارت مورد ادعاي بيمهگذار رابطه علت و معلولي باشد. يعني خسارت ايجاد شده معلول خطر بيمه شده باشد. يعني خسارت ايجاد شده معلول خطر بيمه شده باشد. زيرا بيمهگر جبران خسارت را به هر دليل و علتي كه باشد تعهد نمينمايد و نرخ حق بيمه را جهت علت و يا علل خاص محاسبه نموده است. براي مثال در صورتي كه كارخانهاي در مقابل خطر آتشسوزي بيمه گردد و زلزله جزو خطرات بيمه شده نباشد، چنانچه زلزله موجب بروز حريق شود، بيمهگر تعهدي در جبران خسارت ناشي از حريق ندارد زيرا علت خسارت حريق زلزله است كه جزء تعهدات بيمهگر نميباشد.
LIABILITY
مسؤوليت
منظور، مسؤوليت قانوني است كه در قبال عمل ناخواسته صدمه زدن به ديگر افراديا خسارت وارد آوردن به اموال آن ها براي شخص ايجاد مي شود
LOSS ASSESSOR
ارزياب خسارت
شخصي كه از طرف بيمه گذاران به مذاكره با بيمه گر درباره خسارت ادعا شده مي پردازد
MORTGAGE PROTECTION POLICY
بيمه نامه مانده بدهكار
براساس اين نوع بيمه نامه عمر، در مواردي كه وام گيرنده قبل از پرداخت همه اقساط وام فوت كند، شركت بيمه پرداخت بقيه اقساط را برعهده مي گيرد
POLICYHOLDER
بيمه گذار
شخص يا سازماني است كه بيمه گر براي او بيمه نامه صادر مي كند و معمولا منافع بيمه نامه به وي پرداخت مي شود
PREMIUM
حق بيمه
مبلغي است كه بيمه گذار براي بيمه به بيمه گر پرداخت مي كند
QUOTA - SHARE TREATY
قرارداد اتكايي مشاركت
در اين قرارداد بيمهگر اتكايي سهم ثابتي مثلاً 30 يا 50 درصد از مجموع بيمهنامههاي صادره بيمهگر واگذارنده را در طول مدت معيني به عهده ميگيرد.
REINSURANCE
بيمه اتكايي
بيمه اتكايي پوششي است كه شركت هاي بيمه مي توانند با خريد آن ، همديگر را درقبال خسارت هاي بزرگ حمايت كنند
STOP LOSS TREATY
قرارداد اتكايي مازاد نسبت خسارت
در اين قرارداد كه مازاد زيان نيز ناميده ميشود بيمهگر اتكايي متعهد است اگر نسبت كل خسارت به كل حق بيمه از حدي مثلاً 60 درصد تجاوز كرد مازاد آنرا بپردازد. هرگاه نسبت خسارت به اين حد نرسد بيمهگر واگذارنده خود متحمل آن ميشود.
STOP LOSS TREATY
قرارداد اتكايي مازاد نسبت خسارت
در اين قرارداد كه مازاد زيان نيز ناميده ميشود بيمهگر اتكايي متعهد است اگر نسبت كل خسارت به كل حق بيمه از حدي مثلاً 60 درصد تجاوز كرد مازاد آنرا بپردازد. هرگاه نسبت خسارت به اين حد نرسد بيمهگر واگذارنده خود متحمل آن ميشود.
SUBROGATION
اصل جانشيني
در مواقعي كه در حادثهاي مسئول ايجاد خسارت مشخص باشد زيان ديده حق دارد كه خسارت خود را از مسئول حادثه مطالبه نمايد. در صورت جبران خسارت توسط بيمهگر بديهي است به موجب اصل غرامت بيمهگذار نميتواند از مسئول ايجاد حادثه نيز خسارت دريافت دارد والا موجب نفع و استفاده وي ميشود. به اين جهت در قراردادهاي بيمه اشياء و درمان قيد ميشود در مواردي كه حادثه مسئول مشخصي دارد، خسارت توسط بيمهگر جبران شود و سپس بيمهگر از حقي كه بيمهگذار در مقابل مسئول حادثه دارد استفاده نمايد، بنابراين با پرداخت خسارت توسط بيمهگر، حقوق بيمهگذار درمقابل مسئول خسارت به بيمهگر واگذار ميگردد و بيمهگر ميتواند اقدامات لازم را جهت وصول مبلغ خسارت از مسئول حادثه به عمل آورد. قلمرو اجراي اصل جانشيني در بيمههاي اشياء و درمان است. بنابراين اصل جانشيني در بيمههاي عمر، حادثه جسماني و مسئوليت كاربرد ندارد.
SURPLUS TREATY
قرارداد اتكايي مازاد سرمايه
در اين قرارداد بيمهگر اتكايي در بيمههاي كوچك سهمي ندارد. بيمههاي تا حد معين به عهده بيمهگر واگذارنده است. بيمهگر اتكايي چنانچه سرمايه بيمهاي بيش از حد معين باشد براي مازاد حد مذكور متعهد خواهد بود.
SURRENDER VALUE
ارزش بازخريد
در بيمهنامههاي عمر كه داراي ذخيره رياضي ميباشند (مثل بيمههاي مختلط پسانداز و تمام عمر) چنانچه بيمهگذار پس از پرداخت مدتي حق بيمه (مثلاً حداقل شش ماه) مايل به ادامه قرارداد نباشد ميتواند تقاضاي بازخريد بيمهنامه را نمايد و مبلغي در حدود ذخيره رياضي دريافت كند. اصولاً حق بازخريد بيمهنامه عمر با بيمهگذار است. ولي چنانچه بيمهگذار از محل بيمهنامه عمر خود وام دريافت نموده باشد و اقساط خود را به بيمهگر پرداخت ننمايد، بيمهگر ميتواند راسا بيمهنامه را بازخريد و كل وام و سود متعلقه را از محل ارزش بازخريد برداشت نمايد.
THIRD PARTY
شخص ثالث
شخصي غير از بيمه گذار و بيمه گر است كه در يك حادثه تحت پوشش بيمه خسارت مي بيند
UTMOST GOOD FAITH
اصل حد اعلاي حسن نيت
عقد بيمه مبتني بر حسن نيت طرفين عقد يعني بيمهگذار و بيمهگر است. در عقد بيمه حسن نيت داراي اهميت زيادي است كه ميبايست در كليه مراحل اعتبار عقد بيمه و حتي قبل از صدور بيمهنامه نيز رعايت گردد. با توجه به اصل حسن نيت بيمهگذار ميبايستي هنگام صدور بيمهنامه كليه اطلاعاتي را كه از مورد بيمه دارد و به درستي و با حسن نيت كامل به بيمهگر اعلام نمايد. در صورت تشديد خطر حين مدت اعتبار بيمهنامه نيز بيمهگذار بايستي مراتب را به اطلاع بيمهگر برساند همچنين هنگام وقوع خسارت بيمهگذار موظٿ است با حسن نيت كامل كليه اطلاعات لازم براي رسيدگي خسارت را در اختيار بيمهگر قرار دهد.
طرفین قراردادبیمه:
طرفین قرارداد بیمه عبارتند از:
1- بیمهگذار که خریدار بیمهاست
2- بیمهگر که فروشنده بیمه است ، یعنی همانشرکت بیمه
به زبان ساده ، بیمه چه فایدههایی دارد ؟
بیمه، افزون بر رفع تشویش خاطر، دلهره ونگرانی ازحوادث زیانبار احتمالی آینده ، دارای خصلتتعاون و كمكبه همنوع است.
آیا بیمهگذار میتواند اموال خود را همزمان براییک خطر به نفع خود نزد چند شرکت بیمه به قیمتروز بیمه کند ؟
خیر. بیمه نباید موجب سود و منفعت بیمهگذار شود. البتهبیمهمشترک نزد چند شرکت بیمه، بهطوری که مجموعارزشبیمه شده نزد همه شرکتها از ارزش واقعی تجاوز نکندمجازاست. این اصل مخصوص بیمههای اموال ومسؤولیتاست و در بیمههای اشخاص میتوان چندبیمهنامه باسرمایههای دلخواه ، خریداری کرد و ازمزایایآنها بهرهمندشد.
چه کسی میتواند خریدار بیمه باشد ؟
کسانی که مالک یااستفاده کننده از اموال منقول و غیرمنقولباشند یا قانون مسؤولیت خسارت وارده به اشخاص ثالث را برعهده داشته باشند، دارای نفع بیمهپذیر هستند ومیتوانند آن را بیمهکنند.
تناوب خطرها به چه مفهوم است؟
خطر بیمهپذیر باید احتمالی و اتفاقی و درجه احتمال آن بین صفر و یک باشد. تناوب خطر به مفهوم آن است که خطر با شدت و ضعف مختلف در گذشته اتفاق افتاده و احتمال وقوع آن در آینده نیز وجود دارد. بیمهگر با استفاده از تجربه خسارتی گذشته میتواند بر اساس احتمالات، خطر را ارزیابی و حق بیمه را محاسبه کند. احتمالی بودن خطر مربوط به بیمهگذار است. بیمهگر با تکیه بر حساب احتمالات، نه تنها میتواند تعداد خسارتها بلکه میزان خسارتی را که در یک دوره باید بپردازد برآورده کند. تنها چیزی که برای بیمهگر قابل پیشبینی نیست این است که اگر از میان جامعه بیمهگذاران قرار است به ۵۰ مورد خسارت پرداخت شود، مشخص نیست که این ۵۰ مورد چه کسانی هستند.
مفهوم اصل پراکنده بودن خطرهای بیمه شده چیست؟
بیمهگر از نظر توان و قدرت مالی، محدودیت دارد لذا مبلغ معینی میتواند خسارت بپردازد و بههمین دلیل است که از ریسکهائی که قبول میکند بخشی را متناسب با توان مالی به حساب شرکت خود نگه میدارد و بقیه را از طریق تأمین پوشش اتکائی نزد بیمهگران اتکائی داخلی یا خارجی بیمه اتکائی میکند که به آن ̎توزیع جهانی ریسک̎ میگویند. حال اگر حادثهای رخ دهد (برای مثال، حوادث فاجعهآمیز که تعداد زیادی از موارد بیمه شده خسارت میبیند) بیمهگر باید خسارتهای متعددی پرداخت کند. بههمین دلیل، بیمهگر میزان سهم نگهداری خود را بر اسا تجمع یا تراکم خطر کنترل میکند. یعنی، اگر خطر بیمه شده تحقق پیدا کرد و تعداد زیادی از بیمهگذاران یک طبقه ریسک دچار خسارت شدند بیمهگر تا چه حد توان پرداخت خسارت دارد. بیمهگر با تکیه بر اصل کنترل تجمع ریسک، سعی میکند که ریسکهای بیمه شده در سطح جغرافیائی وسیعی پراکنده باشند تا بتواند از جمعآوری حق بیمه از نقاط جغرافیائی وسیع، خسارت وارده در یک منطقه جغرافیائی محدود را بپردازد. ضربالمثلی در این مورد هست که میگوید: ̎بیمهگر همه تخممرغهایش را در یک سبد قرار نمیدهد تا چنانچه سبد افتاد همه تخممرغها نشکند̎. در این ضربالمثل خطرهای بیمهشده به تخممرغ تشبیه شدهاند. برای مثال، اگر بیمهگر کالاهای بیمه شده در یک کشتی را بیمه کرده است، یک تجمع خطر است. میزان پذیرش ریسک و ظرفیت نگهداری بیمهگر در این کشتی باید به اندازهای باشد که قدرت و توان مالی شرکت بیمه اجازه میدهد. هنگامی که کالاهای بیمه شده یا حتی خود کشتی نزد بیمهگر واحد بیمه شده و متجاوز از ظرفیت پذیرش بیمهگر است باید فوراً قسمت اتکائی شرکت بیمه برای مازاد بر ظرفیت نگهداری، پوشش اتکائی لازم را تهیه کند. به همین علت، شرکتهای بیمه برای هر کشتی که کالای بیمه شده در آن دارند، برای کنترل تجمع خطر، کارت کشتی تهیه میکنند.
بیمه گر
بيمهگر شخصي است حقوقي كه در مقابل دريافت حقبيمه از بيمهگذار تعهد جبران خسارت و يا پرداخت وجه معيني را در صورت وقوع حادثه به عهده ميگيرد. در ماده 31 قانون تاسيس بيمه مركزي ايران و بيمهگري چنين آمده: عمليات بيمه در ايران به وسيله شركتهاي سهامي عام ايراني كه كليه سهام آنها با نام بوده و با رعايت قانون و طبق قانون تجارت به ثبت رسيده باشند انجام خواهد گرفت.
گروههای چهارگانه ریسک کدامند و کدام گروهها از نظر بیمهگر برای بیمه شدن مطلوبند؟
گروههای چهارگانه ریسک عبارتند از:
الفـ ریسکهای خالص یا ایستا که ممکن است نتیجه زیان یا عدم زیان داشته باشند، مانند داشتن اتومبیل در مقابل خطرهائی که برای دارنده آن ممکن است داشته باشد.
بـ ریسکهای سوداگرانه که ممکن است نتیجه زیان، عدم زیان و سود داشته باشند، نظیر فعالیتهای تجاری یعنی خرید به نیت فروش با قیمت بالاتر
پـ ریسکهای خاص که در صورت تحقق، آثار زیانبار آنها دامنگیر گروه کوچکی میشود؛ برای مثال، افراد یک خانواده که با اتومبیل خود مسافرت میکنند و در راه تصادف میکنند یا اعضاء تیم کوهنوردی که مسیر را گم میکنند و در طوفان و سرما گرفتار میشوند و صدمه میبینند.
تـ ریسکهای عام که در صورت وقوع، تعداد زیادی از مردم دچار خسارت جانی و مالی میشوند، مانند سیل، طوفان و زلزله
از میان این چهارگروه ، ریسکهای خالص و خاص بیمهپذیرند و مطلوب بیمهگران. زیرا که بیمهگر، هم قادر به ارزیابی عوامل مؤثر در ریسک و تعیین حق بیمه است و هم، خسارت وارده در حدی است که بیمهگر با مدیریت مالی مناسب توان پرداخت آنها را دارد. از دو گروه باقیمانده، ریسکهای سوداگرانه بههیچوجه بیمهپذیر نیست، زیرا که عوامل مؤثر در ریسکهای سواگرانه بهقدری زیاد است که بیمهگر نمیتواند همه این عوامل را شناسائی کند، در نتیجه نمیتواند حق بیمه را تعیین کند. گروه ریسکهای عام از نظر فنی، بیمهپذیرند، زیرا که با تواتر و شدت متغیر، در گذشته اتفاق افتاده و احتمال وقوع آنها در آینده نیز وجود دارد. از آنجا که دامنه خسارتها در صورت تحقق ریسک عام بسیار وسیع و توان مالی بیمهگر نیز برای پرداخت خسارت، محدود است، مطلوبیت چندانی برای بیمهگر ندارد. افزودن بر این، تأمین پوشش بیمه اتکائی برای ریسکهای عام نیز به سادگی امکانپذیر نیست و حق بیمه سنگینی هم نیاز دارد. با این همه، بیمهگر تحت شرایطی خاص، برای بیمهگذاران متقاضی در مقابل دریافت حق بیمه مناسب آنها را بیمه میکند.
وظایف بیمهگذار چیست ؟
وظایف بیمهگذار عبارت است از :
1-دادناطلاعات دقیقدر پیشنهاد بیمه تا بیمهگر بتواند حق بیمه صحیح را تعیینکند
2-پرداخت به موقع حق بیمه
3- حفاظت از موردبیمه درحد متعارف بدون توجه به وجودبیمه
4-اعلامتشدید خطر (اگر مورد بیمه براثر عملبیمهگذار یا عملشخص ثالث تشدید شود مراتب باید بهاطلاع بیمهگر برسدو با صدور الحاقیه تأیید شود)
5-اعلام بهنگام وقوعحادثهای که منجر به خسارت مورد تعهد بیمهگر است.
مدیریت ریسک چیست؟ و مدیر ریسک وظایف خود را چگونه انجام میدهد؟
مدیریت ریسک مفهومی جز پیشگیری و کاهش خطر نیست. وظیفه مدیر ریسک در رسیدن به هدفهای مؤسسه، مکمکل وظایف اصلی مدیریت است تا آن موسسه بتواند با ظرفیت و توانائیهای کامل فعالیت کند. به مفهوم دیگر، مدیریت ریسک هماهنگی و فعالیت امر تولید را در زمینه پتانسیل ریسکهائی که سازمان با آن روبهرو است مورد توجه قرار میدهد. مدیر ریسک وظایف خود را در چهار مرحله به شرح زیر انجام میدهد:
الفـ شناسائی ریسک
بـ ارزیابی ریسک
پـ کنترل ریسک
تـ تأمین منبع مالی برای برخورد با ریسک
سه خطر استثنا در بیمه اموال
استثناها خطرهائی هستند که خسارت ناشی از آنها جزو تعهد بیمهگر نیست. در اغلب بیمههای اموال، سهخطر استثنا شده است:
1- خطر جنگ
2- خطر انرژی هستهای و مواد رادیواکتیو
3- خطر برخورد امواج صوتی هواپیماهائی که با سرعتی فراتر از صوت پرواز میکنند
طرفین قرارداد بیمه عبارتند از:
1- بیمهگذار که خریدار بیمهاست
2- بیمهگر که فروشنده بیمه است ، یعنی همانشرکت بیمه
به زبان ساده ، بیمه چه فایدههایی دارد ؟
بیمه، افزون بر رفع تشویش خاطر، دلهره ونگرانی ازحوادث زیانبار احتمالی آینده ، دارای خصلتتعاون و كمكبه همنوع است.
آیا بیمهگذار میتواند اموال خود را همزمان براییک خطر به نفع خود نزد چند شرکت بیمه به قیمتروز بیمه کند ؟
خیر. بیمه نباید موجب سود و منفعت بیمهگذار شود. البتهبیمهمشترک نزد چند شرکت بیمه، بهطوری که مجموعارزشبیمه شده نزد همه شرکتها از ارزش واقعی تجاوز نکندمجازاست. این اصل مخصوص بیمههای اموال ومسؤولیتاست و در بیمههای اشخاص میتوان چندبیمهنامه باسرمایههای دلخواه ، خریداری کرد و ازمزایایآنها بهرهمندشد.
چه کسی میتواند خریدار بیمه باشد ؟
کسانی که مالک یااستفاده کننده از اموال منقول و غیرمنقولباشند یا قانون مسؤولیت خسارت وارده به اشخاص ثالث را برعهده داشته باشند، دارای نفع بیمهپذیر هستند ومیتوانند آن را بیمهکنند.
تناوب خطرها به چه مفهوم است؟
خطر بیمهپذیر باید احتمالی و اتفاقی و درجه احتمال آن بین صفر و یک باشد. تناوب خطر به مفهوم آن است که خطر با شدت و ضعف مختلف در گذشته اتفاق افتاده و احتمال وقوع آن در آینده نیز وجود دارد. بیمهگر با استفاده از تجربه خسارتی گذشته میتواند بر اساس احتمالات، خطر را ارزیابی و حق بیمه را محاسبه کند. احتمالی بودن خطر مربوط به بیمهگذار است. بیمهگر با تکیه بر حساب احتمالات، نه تنها میتواند تعداد خسارتها بلکه میزان خسارتی را که در یک دوره باید بپردازد برآورده کند. تنها چیزی که برای بیمهگر قابل پیشبینی نیست این است که اگر از میان جامعه بیمهگذاران قرار است به ۵۰ مورد خسارت پرداخت شود، مشخص نیست که این ۵۰ مورد چه کسانی هستند.
مفهوم اصل پراکنده بودن خطرهای بیمه شده چیست؟
بیمهگر از نظر توان و قدرت مالی، محدودیت دارد لذا مبلغ معینی میتواند خسارت بپردازد و بههمین دلیل است که از ریسکهائی که قبول میکند بخشی را متناسب با توان مالی به حساب شرکت خود نگه میدارد و بقیه را از طریق تأمین پوشش اتکائی نزد بیمهگران اتکائی داخلی یا خارجی بیمه اتکائی میکند که به آن ̎توزیع جهانی ریسک̎ میگویند. حال اگر حادثهای رخ دهد (برای مثال، حوادث فاجعهآمیز که تعداد زیادی از موارد بیمه شده خسارت میبیند) بیمهگر باید خسارتهای متعددی پرداخت کند. بههمین دلیل، بیمهگر میزان سهم نگهداری خود را بر اسا تجمع یا تراکم خطر کنترل میکند. یعنی، اگر خطر بیمه شده تحقق پیدا کرد و تعداد زیادی از بیمهگذاران یک طبقه ریسک دچار خسارت شدند بیمهگر تا چه حد توان پرداخت خسارت دارد. بیمهگر با تکیه بر اصل کنترل تجمع ریسک، سعی میکند که ریسکهای بیمه شده در سطح جغرافیائی وسیعی پراکنده باشند تا بتواند از جمعآوری حق بیمه از نقاط جغرافیائی وسیع، خسارت وارده در یک منطقه جغرافیائی محدود را بپردازد. ضربالمثلی در این مورد هست که میگوید: ̎بیمهگر همه تخممرغهایش را در یک سبد قرار نمیدهد تا چنانچه سبد افتاد همه تخممرغها نشکند̎. در این ضربالمثل خطرهای بیمهشده به تخممرغ تشبیه شدهاند. برای مثال، اگر بیمهگر کالاهای بیمه شده در یک کشتی را بیمه کرده است، یک تجمع خطر است. میزان پذیرش ریسک و ظرفیت نگهداری بیمهگر در این کشتی باید به اندازهای باشد که قدرت و توان مالی شرکت بیمه اجازه میدهد. هنگامی که کالاهای بیمه شده یا حتی خود کشتی نزد بیمهگر واحد بیمه شده و متجاوز از ظرفیت پذیرش بیمهگر است باید فوراً قسمت اتکائی شرکت بیمه برای مازاد بر ظرفیت نگهداری، پوشش اتکائی لازم را تهیه کند. به همین علت، شرکتهای بیمه برای هر کشتی که کالای بیمه شده در آن دارند، برای کنترل تجمع خطر، کارت کشتی تهیه میکنند.
بیمه گر
بيمهگر شخصي است حقوقي كه در مقابل دريافت حقبيمه از بيمهگذار تعهد جبران خسارت و يا پرداخت وجه معيني را در صورت وقوع حادثه به عهده ميگيرد. در ماده 31 قانون تاسيس بيمه مركزي ايران و بيمهگري چنين آمده: عمليات بيمه در ايران به وسيله شركتهاي سهامي عام ايراني كه كليه سهام آنها با نام بوده و با رعايت قانون و طبق قانون تجارت به ثبت رسيده باشند انجام خواهد گرفت.
گروههای چهارگانه ریسک کدامند و کدام گروهها از نظر بیمهگر برای بیمه شدن مطلوبند؟
گروههای چهارگانه ریسک عبارتند از:
الفـ ریسکهای خالص یا ایستا که ممکن است نتیجه زیان یا عدم زیان داشته باشند، مانند داشتن اتومبیل در مقابل خطرهائی که برای دارنده آن ممکن است داشته باشد.
بـ ریسکهای سوداگرانه که ممکن است نتیجه زیان، عدم زیان و سود داشته باشند، نظیر فعالیتهای تجاری یعنی خرید به نیت فروش با قیمت بالاتر
پـ ریسکهای خاص که در صورت تحقق، آثار زیانبار آنها دامنگیر گروه کوچکی میشود؛ برای مثال، افراد یک خانواده که با اتومبیل خود مسافرت میکنند و در راه تصادف میکنند یا اعضاء تیم کوهنوردی که مسیر را گم میکنند و در طوفان و سرما گرفتار میشوند و صدمه میبینند.
تـ ریسکهای عام که در صورت وقوع، تعداد زیادی از مردم دچار خسارت جانی و مالی میشوند، مانند سیل، طوفان و زلزله
از میان این چهارگروه ، ریسکهای خالص و خاص بیمهپذیرند و مطلوب بیمهگران. زیرا که بیمهگر، هم قادر به ارزیابی عوامل مؤثر در ریسک و تعیین حق بیمه است و هم، خسارت وارده در حدی است که بیمهگر با مدیریت مالی مناسب توان پرداخت آنها را دارد. از دو گروه باقیمانده، ریسکهای سوداگرانه بههیچوجه بیمهپذیر نیست، زیرا که عوامل مؤثر در ریسکهای سواگرانه بهقدری زیاد است که بیمهگر نمیتواند همه این عوامل را شناسائی کند، در نتیجه نمیتواند حق بیمه را تعیین کند. گروه ریسکهای عام از نظر فنی، بیمهپذیرند، زیرا که با تواتر و شدت متغیر، در گذشته اتفاق افتاده و احتمال وقوع آنها در آینده نیز وجود دارد. از آنجا که دامنه خسارتها در صورت تحقق ریسک عام بسیار وسیع و توان مالی بیمهگر نیز برای پرداخت خسارت، محدود است، مطلوبیت چندانی برای بیمهگر ندارد. افزودن بر این، تأمین پوشش بیمه اتکائی برای ریسکهای عام نیز به سادگی امکانپذیر نیست و حق بیمه سنگینی هم نیاز دارد. با این همه، بیمهگر تحت شرایطی خاص، برای بیمهگذاران متقاضی در مقابل دریافت حق بیمه مناسب آنها را بیمه میکند.
وظایف بیمهگذار چیست ؟
وظایف بیمهگذار عبارت است از :
1-دادناطلاعات دقیقدر پیشنهاد بیمه تا بیمهگر بتواند حق بیمه صحیح را تعیینکند
2-پرداخت به موقع حق بیمه
3- حفاظت از موردبیمه درحد متعارف بدون توجه به وجودبیمه
4-اعلامتشدید خطر (اگر مورد بیمه براثر عملبیمهگذار یا عملشخص ثالث تشدید شود مراتب باید بهاطلاع بیمهگر برسدو با صدور الحاقیه تأیید شود)
5-اعلام بهنگام وقوعحادثهای که منجر به خسارت مورد تعهد بیمهگر است.
مدیریت ریسک چیست؟ و مدیر ریسک وظایف خود را چگونه انجام میدهد؟
مدیریت ریسک مفهومی جز پیشگیری و کاهش خطر نیست. وظیفه مدیر ریسک در رسیدن به هدفهای مؤسسه، مکمکل وظایف اصلی مدیریت است تا آن موسسه بتواند با ظرفیت و توانائیهای کامل فعالیت کند. به مفهوم دیگر، مدیریت ریسک هماهنگی و فعالیت امر تولید را در زمینه پتانسیل ریسکهائی که سازمان با آن روبهرو است مورد توجه قرار میدهد. مدیر ریسک وظایف خود را در چهار مرحله به شرح زیر انجام میدهد:
الفـ شناسائی ریسک
بـ ارزیابی ریسک
پـ کنترل ریسک
تـ تأمین منبع مالی برای برخورد با ریسک
سه خطر استثنا در بیمه اموال
استثناها خطرهائی هستند که خسارت ناشی از آنها جزو تعهد بیمهگر نیست. در اغلب بیمههای اموال، سهخطر استثنا شده است:
1- خطر جنگ
2- خطر انرژی هستهای و مواد رادیواکتیو
3- خطر برخورد امواج صوتی هواپیماهائی که با سرعتی فراتر از صوت پرواز میکنند
نظرات
(6)
لینک RSS این نظرات
...
فرستنده raha , مه 04, 2010
فرستنده raha , مه 04, 2010
it was really useful & efficient.
امتیازات: +0
گزارش تخلف
امتیاز منفی
امتیاز مثبت
...
فرستنده امیر , مارس 10, 2010
فرستنده امیر , مارس 10, 2010
در بیمه از کلمه ای بنام MPLاستفاده میکنند معنی این کلمه رالطفا بگوید ایا مخفف انگلیسی هم دارد یا خیر این کلمه بیشتر در میریت ریسک استفاده میشود ولی در مطلب بالا چیزی در بارهاش درج نشده است متشکرم.
امتیازات: +0
گزارش تخلف
امتیاز منفی
امتیاز مثبت
...
فرستنده امیر , مارس 10, 2010
فرستنده امیر , مارس 10, 2010
معنی یا مفهوم MPLدر بیمه چیست مخفف چه واژه انگلیسی است
امتیازات: +0
گزارش تخلف
امتیاز منفی
امتیاز مثبت
...
فرستنده امیر , اوت 24, 2009
فرستنده امیر , اوت 24, 2009
با سلام ازتان ممنونم خیلی کاربردی بود اما اگر بتوانید اصطلاحات بیشتری را معرفی کنید خیلی بهتر می شود .
امتیازات: +1
گزارش تخلف
امتیاز منفی
امتیاز مثبت
...
فرستنده ali , اوت 08, 2009
فرستنده ali , اوت 08, 2009
خیلی ممنونم
من از این بخش برای یک پروژه استفاده کردم
امتیازات: +2
من از این بخش برای یک پروژه استفاده کردم
گزارش تخلف
امتیاز منفی
امتیاز مثبت
----------------------------------------------------
جواب:
(CGL)
مخففComprehensive General Liability Insurance به معنی بیمه مسئولیت جامع(عمومی) می باشد.
درصورت نیاز به اطلاعات بیشتر می توانید لینک زیر را مطالعه نمائید:
http://www.answers.com/topic/c...urance-cgl